Op de calle Fuencarral is de rode loper ook letterlijk uitgerold. Het is de straat waar zich alle belangrijke bioscopen van Madrid bevinden. Je waant je op een heus filmfestival. Alleen zijn nu het nu niet de sterren die in het centrum van de belangstelling staan, maar wel de jongeren en het geloof. En de commerciële films moeten even wijken voor een andere thematiek. Maar het is daarom niet minder boeiend.
Ik werd bijzonder geraakt door de film "Il était une fois", een documentaire van 2 jongeren die een jaar lang op reis gingen op bezoek bij kleine en grote katholieke geloofsgemeenschappen.De bedoeling van de filmproducent was om een beeld te schetsen van verdrukte en vervolgde christenen. Maar deze film is zoveel rijker. Zo komt bijvoorbeeld het thema van de verzoening aan bod wanneer katholieke gelovigen hun aanvallers vergeven voor de aanslagen waarbij familieleden om het leven zijn gekomen. Een katholieke gemeenschap in Tibet heeft het geloof levendig gehouden, ook al hebben ze wegens de vervolgingen van de Chinese overheid in geen 50 jaar meer een priester gezien, maar Kerstmis wordt er nog elk jaar gevierd.Wat zouden wij dan klagen over de vermindering van eucharistievieringen in onze parochies?
In Brazilië is de katholieke gemeenschap zo levendig dat ik er verlegen van wordt. In Algerije houdt één priester als pastoor-landbouwer het klooster van Thiberine open waar 7 monniken werden vermoord. Op geen andere plaats dan daar wordt zo duidelijk dat de dood niet het laatste woord heeft! En in Mauretanië beheert een priester een katholieke bibliotheek waar alleen moslims komen. De priester heeft geen parochie en er woont geen enkele katholiek. Vrouwen bestuderen er polygamie. Kinderen komen er boeken lezen. Nooit een getuigenis gehoord waar de bevrijdende boodschap van het Evangelie zo mooi wordt verwoord. De film is tegelijk zo vol humor en weekt anderzijds ook tranen los.
Deze Franse film verdient in België verdeeld te worden en van Vlaamse onderteksten te worden voorzien. De documentaire is gefilmd door twee Franse jongeren, maar de producent noemt ze natuurtalenten om de wijze waarop ze mensen en de omgeving in beeld hebben gebracht. De landschappen in Darjeerling (India) en Tibet zijn adembenemend. Kortom dit is een film die je moet gezien hebben en als het aan mij ligt, dan zorg ik er voor dat Kerk in Nood, die de productie van de film ook ondersteunde, hem in België in de parochies laat zien. Een betere catechese kan je je niet indenken!
Luc Claeys
0 reacties:
Een reactie plaatsen