Ik denk dat het meer indruk heeft gemaakt op mij dan de jongere die zijn verhaal van zijn leven is komen vertellen. Terwijl we in Madrid reeds uren aan et aanschuiven waren om de nodige badges en toelatingen te hebben voor de komende manifestaties. Wat voor een Vlaming die nog steeds gelooft in een zekere efficiëntie nog steeds na al die jaren tot frustratie leidt, werd ik deze gegrepen door het onverwachte. Een jonge twintiger vroeg mij welke talen ik sprak. Een leuke onderbreking in het wachten dat reeds drie uur duurde dacht ik. Maar het draaide anders uit: “I want to confess”, zei ik hij heel nuchter! Waar dan dacht ik! In deze hall van de fiera van Madrid met enkele duizenden mensen is er niet echt privacy. Here?; antwoordde ik aarzelend… De hoofden werden naar elkaar gebogen. In een omhelzing van toehoorder en verwoorden worden innige woorden gesproken: The Lord opens your hart… Een levensverhaal wordt verteld, In het gewone leven zou ik vloeken en zeggen: onnozelaar, waarom heb je dit gedaan. Dom, dom, dom… Maar ik luister met de oren van God, zie met de ogen van God, en spreek woorden van verzoening en tederheid. Je kan veranderen, God gelooft in je… Ik denk aan vorige zondag in Leuven, toen was het anders maar net hetzelfde. God grijpt ook mij bij de keel en vraagt: wil je leven zoals ik je steeds opnieuw voordoe.
Een kleine dankbare gelovige,
Dirk
0 reacties:
Een reactie plaatsen