De regioverantwoordelijke voor Azië van Kerk in Nood internationaal, Mevr. Marie-Ange Siebrecht had onlangs contact met twee leden van de Focolarebeweging in Rawalpindi. Ze helpen er de slachtoffers van de watersnood. Ze beklemtonen dat er veel geld zal nodig zijn om na de eerste noodhulp de dorpen opnieuw op te bouwen eens het water zal weggetrokken zijn.
Katholieke hulpverleners helpen de slachtoffers van de overstromingsramp en maken daarbij geen onderscheid in religie. © Aid to the Church Need
We publiceren hier het letterlijke verslag van hun brief aan Kerk in Nood
Rawalpindi, 17 augustus 2010
Beste vrienden,
Iedereen vraagt ons nieuws over de ernstige overstromingen die Pakistan teisteren in de maand augustus. Het is een grote pijn voor het land en ook voor de mensen die de laatste jaren al heel wat te lijden hebben gehad. Pakistan kent bovendien een aantal chronische problemen, waaronder ironisch genoeg een gebrek aan water en een goede elektriciteitsvoorziening. Vorig jaar viel er bijvoorbeeld nagenoeg geen regen. Dit jaar zijn de moessonregens dan weer zeer intens en constant. Doordat er geen wachtbekkens zijn hebben de vloedstromen alles wat ze op hun weg tegen kwamen meegesleurd en vernietigd.
In Pakistan zijn de mensen al één en ander gewend. Herinner u de catastrofale aardbeving van 2005, die 75.000 mensenlevens eiste. Daarnaast is er ook de politieke terreur met 220
zelfmoordaanslagen, die in de afgelopen drie jaar 3500 doden en duizenden gewonden maakten. In het westen van Pakistan leidt de opmars van de Taliban in sommige valleien tot een exodus van meer dan 2 miljoen mensen. En dan is er het structureel gebrek aan elektriciteit, een hoge inflatie en de permanente politieke en economische instabiliteit.
Maar deze natuurramp slaat alles. Enkele cijfers geven u de ernst van de situatie. In de eerste dagen van de overstromingen vielen meteen 1600 slachtoffers. De regen stopte en de situatie verbeterde enigszins, maar er waren wel meer dan 4 miljoen mensen op de vlucht uit hun huizen om hun leven veilig te stellen. Sommige verloren hun volledige huis, bij anderen vernietigde het water de gehele huisraad. De Verenigde Naties heeft berekend dat er tot 20 miljoen mensen getroffen zijn, dat is 12% van de totale bevolking van het land. De verwoestingen die deze vloedstromen hebben aangericht wordt geschat op een schade die zo groot is als de gevolgen van de tsunamiramp in 2004, de aardbeving in Pakistan van 2005 en de zware aardbeving in Haïti van 2010 samen!
Het water verspreidt zich van noord naar zuid als een ware vloedgolf
Alleen in de eerste dagen van de zondvloed spoelden 91 bruggen weg, werden 893.000 huizen verwoest of zwaar beschadigd en verdwenen veel idyllisch gelegen hotels aan de oevers van de rivieren. 700.000 hectare landbouwgrond met daarop de voedselgewassen werden vernietigd. Dat is 80% van de voedselvoorziening in Pakistan. Ook 80% van de veestapel is verloren gegaan. De communicatielijnen in het land zijn erg verstoord en er zijn bijna geen helikopters waardoor 6 miljoen mensen eigenlijk nog niet bereikt zijn.
De zondvloed verplaatst zich ook van noord naar zuid en beïnvloedt het leven langs de Indus die naar Karachi stroomt om uit te monden in de Indische oceaan. Elke dag worden meer dorpen overstroomd. Sommige dorpen meenden zich te kunnen voorbereiden door het opwerpen van dammen, maar vaak is de kracht van het water zo groot dat die verdedigingswallen niets voorstelden.
Wij van de Focolaregemeenschap in Rawalpindi proberen om het lijden van de bevolking te 
verlichten. We konden 381 christelijke én islamitische gezinnen onderbrengen op de terreinen van enkele katholieke scholen in Risalpur. Ze worden er begeleid door de overheid en de militairen. We gaven ze melkpoeder, tandenborstels, emmers, lakens en handdoeken en wat boeken om zich bezig te houden. Ondanks de ernstige moeilijkheden beleven de mensen optimistisch en hielden de hoop in stand.
Deze bijzondere ervaring om mensen te kunnen helpen en noodlijdenden een steun te kunnen zijn, maakte ook onszelf gelukkig. Omdat we ook al hielpen bij de aardbevingsramp van 2005 weten we dat bij de organisatie van de hulpverlening heel wat problemen kunnen opduiken. Maar deze keer gaven de autoriteiten snel toestemming om de vluchtelingenkampen te betreden en hulpgoederen ui te delen. Omdat er 81 gezinnen meer waren dan voorzien, besloten we om ons budget per gezin te verlagen zodat we tenminste iedereen iets konden geven. We kochten bijvoorbeeld geen drinkbaar water. Toen we in het kamp aankwamen stelden we tot onze grote verbazing vast dat een telefoonmaatschappij iets extra’s hadgedaan…ze kocht voor de mensen vaten met drinkwater. De goddelijke voorzienigheid had ons niet in de steek gelaten. Dit kleine wonder vond plaats op de feestdag van Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart.
In het vluchtelingenkamp bevond zich ook een christelijk gezin dat erg in de war was. Hun twaalfjarige dochter Mishba werd twee weken geleden geopereerd aan een hersentumor. Maar omdat de familie arm is, hadden ze geen middelen voor een fatsoenlijke nabehandeling. De in
spuitingen waren gewoonweg onbetaalbaar voor hen. Misha bevond zich in een comateuze toestand en dreigde door de belabberde hygiënische omstandigheden van het kamp in levensgevaar te komen. Uiteindelijk konden we haar bij zusters in Rawalpindi onderbrengen. We weten niet of ze het zal overleven en vragen u om voor haar te bidden.
Voor de hulp naar de toekomst toe werken we samen met de apostolische nuntius en de bisschop Mgr. Rufin Anthony van Rawalpindi . We denken aan de heropbouw van huizen en de begeleiding van gezinnen die alles kwijt zijn en naar hun dorpen willen terug keren.
Natuurlijk blijven we noodhulp verlenen voor zover de financiële hulpmiddelen dat toelaten. We danken u voor uw gebeden en niet aflatende steun zen zenden u onze warme groeten.
Veronika Ruperto
Help Pakistan - 417-6010001-48 – mededeling: NC-PAKISTAN-10
0 reacties:
Een reactie plaatsen